خوب دیروز که 22 بهمن بود و تولد ما.بر خلاف هر سال که مادر اول همه بهم تبریک می گفت امسال بخاطر مریزی بابام یادش رفت  و امروز بهم تبریک گفت.در عوض صفای وجودم زودتر از همه تبریک گفت و هدیه داد.

اما امسال بر خلاف پارسال خودم به خودم هدیده دادم اونم یه هدیه پر هیجان که فقط از دست خودم بر می امد.

پرواز تا ارتفاع 800 متر از سطح لند و از سطح دریا 1840 متر با بال پارا گلایدر  ... بدون چتر کمکی. بالاتر هم می رفت ولی دیگه واقعن جرات نکردم ببرمش بالاتر. سایت صیدون از توابع شهرستان باغملک.استان خوزستان.

فقط من بودم و صدای باد و قیژ قیژ هر از گاهی رایزرهای بال و نقطه های زیر پام که گویا موجود زنده ای بودن به اسم ادم و یک دنیا امید و استرس و هیجان و در پس همه اینها ارامش وصف ناشدنی که فقط به تجربه دست یافتنیست.

نوشته شده در یکشنبه 23 بهمن1390ساعت 23:44 توسط فریاد|